Open source software zit tegenwoordig overal. Ook bedrijven die geen softwarebedrijf zijn, draaien hun operatie op honderden externe packages en libraries. Dat maakt softwareontwikkeling sneller en efficiënter, maar ook kwetsbaarder.
De afgelopen maanden zien we een duidelijke toename in supply chain attacks op ecosystemen zoals NPM en PyPI. AI speelt daar inmiddels een grote rol in. Aanvallers gebruiken het voor geloofwaardige phishing, nep-packages en zelfs packages gebaseerd op namen die AI-tools hallucineren.
Wat is een supply chain attack?
Bij een supply chain attack valt een aanvaller niet direct jouw organisatie aan, maar een leverancier of softwarecomponent waar je afhankelijk van bent.
Bij moderne software gaat het dan vaak om open source packages, build tooling of CI/CD-processen. Zodra een gecompromitteerde dependency in de softwareketen terechtkomt, kan die zich automatisch verspreiden naar alle systemen die ervan afhankelijk zijn.
Het gevaar zit dus niet alleen in je eigen code, maar ook in alles waar je software indirect op vertrouwt.
Het risico zit dieper dan veel teams denken
Het probleem is niet alleen dat één package gecompromitteerd raakt. Moderne software bestaat uit enorme dependency chains waarin packages weer afhankelijk zijn van tientallen andere packages. Daardoor kan één besmette dependency zich snel verspreiden naar honderden projecten die er indirect op leunen.
En dat gebeurt vaak zonder dat teams doorhebben dat ze überhaupt afhankelijk zijn van die component.
Kleine keuzes, groot risico
Naar aanleiding van recente incidenten hebben we bij een klant een audit gedaan op precies deze aanvalspatronen. Wat daaruit kwam was herkenbaar: geen grote ernstige issues, maar veel kleine risico’s die samen een kwetsbaar geheel vormen.
Denk aan dependency updates die zonder cooldown-window automatisch worden gemerged, waardoor een kwaadaardige patch-release in het tijdvenster vóór detectie al in de codebase kan landen. CI/CD pipelines met te veel rechten, third-party tooling zonder duidelijke controle of security-features die simpelweg nooit geactiveerd zijn.
Op zichzelf lijken dat kleine configuratiekeuzes. Maar supply chain attacks werken precies via dat soort openingen.
Wat organisaties nu vooral moeten doen
Het begint niet met nog meer tooling, maar met meer grip op de softwareketen. Veel organisaties weten eigenlijk niet goed:
- welke dependencies kritiek zijn
- welke rechten onderdelen als bijvoorbeeld pipelines hebben
- wie eigenaar is van security beslissingen
- of welke risico’s automatisch worden geaccepteerd
Daar zit meestal de eerste winst.
Maar organisaties moeten op dit moment ook gewoon extra alert zijn. Dit soort aanvallen nemen zichtbaar toe en AI verlaagt de drempel voor aanvallers enorm. Daarom is dit het moment om kritisch te kijken naar dependency updates, rechten in CI/CD pipelines, third-party tooling en automatische processen die vandaag misschien te veel vertrouwen krijgen.
De organisaties die hier goed mee omgaan, behandelen software niet als een verzameling projecten, maar als langetermijnkapitaal. Zij investeren bewust in governance, duidelijke ownership, beperkte rechten en beter lifecycle management van hun software.
Niet omdat het “veiliger voelt”, maar omdat robuuste software uiteindelijk betrouwbaarder, goedkoper en beter schaalbaar is. Want uiteindelijk draait softwarekwaliteit niet alleen om sneller bouwen. Het draait om software die onder druk betrouwbaar blijft functioneren.
Wij helpen jou!
Bij Kabisa helpen we organisaties om precies dit soort risico’s inzichtelijk te maken: van dependency governance en CI/CD security tot bredere software-volwassenheid. Vaak beginnen we klein: met een gerichte analyse van waar vandaag de grootste kwetsbaarheden en risico’s in de softwareketen zitten. Neem bij interesse contact met ons op.
